2563 "YÂR AĞYÂRSIZ, GÜL DİKENSİZ OLMAZ!"

“İman iki kısımdan müteşekkil bir bütündür;   onun bir yarısını sabır, diğer yarısını da şükür oluşturur.” (Şuabü’l-İman, 123/7; Feyzu’l-Kadîr, 188/3) Şükre mani olan şey hamlık açgözlülüktür.   Şükür, nimetleri avlayıp bağlamaktır. Şükretmeye başladığın vakit, ihsanın, iyiliğin artmasına hazır hale gelirsin. Hak Tealâ Hazretleri bir kulunu sevince, ona bela verir. Eğer sabrederse derecesini yüceltir ve eğer şükreylerse onu şeçkin kılar. Kimileri Allah’ın lütfuna , kimileri de kahrına şükreder. Onların her ikisi de hayırlıdır. Şükür öyle bir bağlılıktır ki, kahrı lütufa dönüştürür. Akıllı ve olgun kişi, huzur için de, bela için de Allah’a şükreden kimsedir. Muradı cehennem bile olsa, bu kişi Hakk’ın seçtiği kimsedir. Şükür maksuda ulaşmayı kolaylaştırır. Zira dille şikayet, kalple şikayet etmeyi doğurur. Peygamber Efendimiz (s.a.v) buyurmuştur: Yani “Cefa verenin, zulmedenin yüzüne karşı gülüşüm, onu öldürmektir.” Burada gülmekten kasdedilen , şikayet edilecek yerde  şükr...

Haydi, gelin  iman edelim!   “ Bir kişinin diğerine vereceği bir mal olmaksızın Allah için sevmesi imandandır. Hatta imanın ta kendisidir.”  Cennete girmeyi kim istemez? Hayallerin güç yetiremediği ebedi nimetlere, ebedi huzura, mutluluğa ermeyi. Orada bütün ehli cennet kardeş. Kalplerden kin duyguları temizlenmiş, alemlerin sahibinin sevgisi, muhabbetiyle dolmuş. Aynı sevgiliyi sevmenin, aynı sevgili tarafından sevilmenin sevinciyle sarmaş dolaş olmuş. Hayali zor güzellikteki mekânlarda, hayali zor güzellikler içinde karşı karşıya oturmuş, ruhları muhabbetle adeta iç içe geçmiş, Allah’ı seven, Allah tarafından sevilen kullar. O kullardan olmayı elbette hepimiz istiyoruz. Dünya cennet değil, ama oradaki nimetlerin en büyüklerinden biri olan sevgiye ulaşmak için cennete girmeyi beklememiz gerekmiyor.  Evet, Kevser havuzunda ebedi arınıştan önce, birbirimizin hatalarının, kusurlarının peşine düşmeden, dua ederek, yardım ederek birbirimizin temizlenmesine yardım...

Resulullah (sallallahu aleyhi ve sellem) buyurdu : "Allah (cc), niyeti “önce ahiret” olana dünyayı da verir.Ama niyeti “sadece dünya” olana, ahireti vermez. "Ravi ; İbn-i Mübarek (radiyallahu anh)

  Vefa, sözünü yerine getirme, sözünde durma, sevgi, dostluk ve bağlılıkta kararlılık ve dini sorumluluklarını yerine getirme anlamlarına gelir. "...Allah’a bir kez iman edilir. Bir kez dost olunur. Bir kez aşık olunur ve bir daha sonsuza kadar asla bırakılmaz. Sadık ve vefalı mümin, başına her ne gelirse gelsin, hep aşkla “Allah” der. Gerçek iman, gerçek Allah sevgisi, gerçek vefa ve sadakat budur...." Gerçek vefa, Allah’a verilen sözlere sadık kalmaktır. Örneğin, ‘Ben Allah’ın kuluyum… Ben yalnızca Allah’a kulluk ederim… Dinim İslam’dır” ifadeleri söz verme anlamındadır. Vefalı olmak, bu sözleri fiili olarak da doğrulayarak, sadakatle Allah’ın sınırlarını korumak, kulluk sorumluluğunun bilincinde olmak ve Allah’ı derin bir aşkla sevmektir. Vefa tam, mükemmel, içten, sağlam ve sarsılmaz kalp bağlılığıdır. Samimi inanan insan vefalıdır, sadıktır. Rabb’inin rızasını kazanma yolundaki engel ve zorlukları aşmak için azimle çaba harcar, yapması ge...