2563 "YÂR AĞYÂRSIZ, GÜL DİKENSİZ OLMAZ!"

Alaaddin Attar (k.s) anlatıyor: Şâh-ı Nakşibend hazreteleri beni kabul edince, kendilerini o kadar sevdim ki, sohbetlerinden ayrılamayacak hâle geldim. Bu halde iken, bir gün bana dönüp; "Sen mi beni sevdin, ben mi seni sevdim?" buyurdu. "İkrâm sâhibi zâtınız, âciz hizmetçisine iltifât etmelisiniz, hizmetçinizde sizi sevmelidir" diyerek cevap verdim. Bunun üzerine: "Bir müddet bekle, işi anlarsın" buyurdu. Bir müddet sonra, kalbimde, onlara karşı muhabbetten eser kalmadı. O zaman; "Gördün mü; sevgi bizden midir, senden midir?" buyurdu. Beyt: "Eğer mâ'şûktan olmazsa muhabbet âşıka, Âşığın uğraşması mâ'şûka kavuşturamaz aslâ"

“Yumrukla bir insanın İslamiyeti seçtiği görülmemiştir. Karşındaki insanı sevmeyi öğreneceksin. Sevilecek bir tarafını bulacaksın. İyimser olacaksın. Her insanın dikeni vardır, gülü vardır. Gülünü göreceksin, oradan seveceksin. Sevdin mi yakalarsın bir insanı. Sevgi herşeyi halleder. İçiniz kamil bir imanla parıldadığı zaman, seversiniz. O iman o sevgiyi meydana getirir. Sevgi dolu olur insan. Allah'ın mahlukatını sever insan. Yaratılanı Yaratan dan ötürü sevmeye başlar. Yunus gibi çoşkunlanır insan.” Prof. Dr. Es'ad Coşan (Rh.a)