2563 "YÂR AĞYÂRSIZ, GÜL DİKENSİZ OLMAZ!"

DOSTTAN GELEN HER ŞEY GÜZELDİR “Bir zamanlar Şam'da bir kavga çıkmış.Suçlu diye yakalananlar içinde bir derviş de varmış.Tutuklanan kişileri zincire vurup bekletmişler.Derviş şöyle demiş: -Sultanın buyruğu olmasa bana böyle kim eziyet edebilirdi ki?Bunu yapanı da dostlukla karşılamam gerek. Makamda büyüklükte Sultandan ya da Padişahtan değil,Allah'tan gelir.Ben herşeyi O'ndan bilirim.” EY DOSTUM! HASTALIKTAN KORKMA!.. HEKİM MUTLAKA İLACINI GÖNDERECEKTİR. DOSTTAN GELEN HERŞEY GÜZELDİR. ONUN ELİNDEN GELİYORSA ÇEKİNMEDEN YİYEBİLİRSİN. HASTA HASTALIĞINA İYİ GELENİ, HEKİMDEN DAHA İYİ Mİ BİLİR? Şirazlı Sadi

Hayatımızın içinde iki çok önemli kavram dost ve düşman. Dost aramak, dostluklara tutunmak, düşmandan da sakınmak fıtratımızda var. Dost ve düşmana dair seçimlerinin olumlu ya da olumsuz etkilerini iliklerine kadar yaşamayan tek kişi var mıdır? Dost bildiğinden düşmanlık gören, herkesten umudunu kesmişken düşman zannettiğinden dostluk eli uzanan biziz. Demek ki dostu düşmanı seçmede hatalar yapıyoruz. Hem fert hem toplum olarak… Demek ki sağlam ölçüler lazım. Kendi yarım aklımızın, değişip duran hissiyatımızın yanıltıcılığına bizi teslim etmeyecek hakiki ölçüler… Mümin kimliğinin temelde dostluk üzerinden inşa olduğunu hatırlamalıyız evvela. Allah’a, Rasulü’ne, sahabilere ve salihlere, iman kardeşlerine, nihayet alemdeki büyük nizama dostluk. Bir barış hali… Bu dostluğun hukuku Şeriat-ı Garrâ’da kayıtlı. İman bütün hayatı kuşatan bir dostluk zemini doğuruyor. Fakat iki mutlak/fıtrî düşmanımız var. Şeytan ve avanesi ile kötülüğü emreden kendi nefsimiz. Bunlarla bir ömür savaşma...

  Vefa, sözünü yerine getirme, sözünde durma, sevgi, dostluk ve bağlılıkta kararlılık ve dini sorumluluklarını yerine getirme anlamlarına gelir. "...Allah’a bir kez iman edilir. Bir kez dost olunur. Bir kez aşık olunur ve bir daha sonsuza kadar asla bırakılmaz. Sadık ve vefalı mümin, başına her ne gelirse gelsin, hep aşkla “Allah” der. Gerçek iman, gerçek Allah sevgisi, gerçek vefa ve sadakat budur...." Gerçek vefa, Allah’a verilen sözlere sadık kalmaktır. Örneğin, ‘Ben Allah’ın kuluyum… Ben yalnızca Allah’a kulluk ederim… Dinim İslam’dır” ifadeleri söz verme anlamındadır. Vefalı olmak, bu sözleri fiili olarak da doğrulayarak, sadakatle Allah’ın sınırlarını korumak, kulluk sorumluluğunun bilincinde olmak ve Allah’ı derin bir aşkla sevmektir. Vefa tam, mükemmel, içten, sağlam ve sarsılmaz kalp bağlılığıdır. Samimi inanan insan vefalıdır, sadıktır. Rabb’inin rızasını kazanma yolundaki engel ve zorlukları aşmak için azimle çaba harcar, yapması ge...

"Dedim;Ağız Tadı, Bal ile Olmaz,Bana  Sultan Gerektir...Dedi Hal iledir Kal ile Olmaz! Seven, Sevdigine;Kurban Gerektir!"     H z. Mevlana (ks)

Nerede içiyorsan, kiminle içiyorsan ona gore degişir *Sahilde oturduğun rüzgarlı bir sonbahar günü, en sevdiğin dostun ağlarken kahvenin tadı kederlidir... Kahve telvesine yüreginin acısı karışır. *Bir pazar öğle sonrası annenin "hadi bir kahve yap da içelim" dediği kahve huzurludur... Köpükler annenin göz bebeklerine yansır... Dudağının kıyısında kalan küçük bir gülümsemedir... *Bir gece vakti zil zurna sarhoş birinin içtiği kahve düşülen kuyudan çıkma cabasıdır... Koyu kıvamlı kahverengi bir ipe tutunur çıkarsın ... çıktığın an uyuyakalırsın... ferahlıktır!!! *Dostlarla içilen kahve neşedir... Kahkahalar köpüklerin üzerinde yüzer... *Tek başına gece vakti balkonda içtiğin kahve yalnızlıktır...Acıdır tadı... Ama garip de bir keyfi, lezzeti vardır... *Baban için yaptığın kahve sevgi doludur... çay bardağında, az şekerli...Kahve gibi görünmez sana... Ama sıcaktır dumanı tüter ve kokusu büyülüdür... *Beklemediğin bir anda sana uzatılan kahve baskadır... Isıtır insanı...