2563 "YÂR AĞYÂRSIZ, GÜL DİKENSİZ OLMAZ!"

Dünya hayatında sürekli bir imtihan içindeyiz. Alıp verdiğimiz her nefeste, attığımız her adımda, söylediğimiz her sözde, yaptığımız her işte imtihan ediliyoruz. Çünkü hesap günü var ve hesaba çekileceğiz. Cenab-ı Mevlâ müberra kitabımız Kur’an-ı Kerim’de şöyle buyurmaktadır: “And olsun sizi biraz korku, biraz açlık, biraz da mallardan, canlardan ve mahsullerden yana eksiltme ile imtihan edeceğiz. Sabredenleri müjdele.” (Bakara, 155) Yine Cenab-ı Mevlâmız buyuruyor: “Ey iman edenler! Sabır ve namaz ile Allah’tan yardım isteyin. Çünkü Allah şüphesiz sabredenlerle beraberdir.” (Bakara, 153) Sabır müminin azığıdır. Bu azıktan her başı sıkıştığında faydalanır. Fahr-i Kâinat Efendimiz s.a.v. şöyle buyuruyor: “Müminin işine hayret ederim. Çünkü onun işlerinin hepsi kendine hayırdır. Bu durum sadece mümine hastır. Eğer sevineceği bir şey olsa şükreder, bu ona hayır olur. Eğer bir zarar dokunsa sabreder, bu da ona hayır olur.” (Müslim) Dünya hayatı insanın karşısına çeşitli engeller çıkarır. ...

Bu günde mahlukatın yaradılmasından itibaren çok büyük hadiseler zuhur etmiştir: bunlardan bağzıları şunlardır :Ogün; __Semavat ve arz, arş, cennet, cehennem, gökler, yer, ay, yıldızlar, yaratıldı Adem (A.S)yaratıldı., cennete girdi,tevbesi kabul edildi. İbrahim (A.S)doğdu, ateşten kurtuldu. Musa(A.S)Firavn'ün zulmünden kurtulup firavn helak oldu. İdris (A.S)yüksek makama çıkarıldı. Nuh (A.S)ın gemisi tufandan kurtulup karaya çıktı. Süleyman A.S)'a saltanat verildi. Yunus (A.S)balığın karnından kurtuldu. Yusuf(A.S)kuyudan çıkarıldı. yahya (A.S)'ın gözleri açıldı Eyüp(A.S)hstalıktan kurtulup şifa buldu. yeryüzüne ilk yağmur (Allah'ın rahmeti)yağdı. efendimiz(s.a.v)'in torunu H.HÜSEYİN (R.A)şehit edildi.ve kıyametin kopmasıda aşure günü olacaktır.imamı gazali mükaşefetül kulübtercümesi sahife 699 BUGÜNDE YAPILACAK DİĞER İBADETLER Efendimiz (s.a.v)şöyle buyurmaktadır "kim kendinin ve aile efradının nafakasını geniş tutarsa, cenabı hakta senenin tamamında o kişinin...

Sonsuz bir karanlığın içinden doğdum. Işığı gördüm, korktum. Ağladım. Zamanla ışıkta yaşamayı öğrendim. Karanlığı gördüm, korktum. Gün geldi sonsuz karanlığa uğurladım sevdiklerimi. Ağladım. Yaşamayı öğrendim. Doğumun, hayatın bitmeye başladığı an olduğunu; aradaki bölümün, ölümden çalınan zamanlar olduğunu öğrendim. Zamanı öğrendim. Yarıştım onunla… Zamanla yarışılmayacağını, zamanla barışılacağını, zamanla öğrendim… İnsanı öğrendim. Sonra insanların içinde iyiler ve kötüler olduğunu… Sonra da her insanin içinde iyilik ve kötülük bulunduğunu öğrendim. Sevmeyi öğrendim. Sonra güvenmeyi… Sonra da güvenin sevgiden daha kalıcı olduğunu, sevginin güvenin sağlam zemini üzerine kurulduğunu öğrendim. İnsan tenini öğrendim. Sonra tenin altında bir ruh bulunduğunu.. . Sonra da ruhun aslında tenin üstünde olduğunu öğrendim. Evreni öğrendim. Sonra evreni aydınlatmanın yollarını öğrendim. Sonunda evreni aydınlatabilmek için önce çevreni aydınlatabilmek gerektiğini öğrendim. Ekmeği öğrendim. Sonra ...

Buluttan bir damlacık indi denize. Enginliği görünce utandı. Kendi kendine, "denizin karşısında ben de kimim ki..." Onun varlığına göre ben yok sayılırım” dedi. Kendisini küçük gördüğü için sedef gönlünü açtı ona, bağrına bastı ve korudu. Kader onu o denli yüceltti. Naz ile besledi damlacığı sedef ki, sultanların tacına… kondurdu sonra inci olarak... Damla kendisini alçak gördüğünden yüceldi, yokluk kapısına kapılandığı için var oldu. Şeyh Sadi-i Sirazi

“Yumrukla bir insanın İslamiyeti seçtiği görülmemiştir. Karşındaki insanı sevmeyi öğreneceksin. Sevilecek bir tarafını bulacaksın. İyimser olacaksın. Her insanın dikeni vardır, gülü vardır. Gülünü göreceksin, oradan seveceksin. Sevdin mi yakalarsın bir insanı. Sevgi herşeyi halleder. İçiniz kamil bir imanla parıldadığı zaman, seversiniz. O iman o sevgiyi meydana getirir. Sevgi dolu olur insan. Allah'ın mahlukatını sever insan. Yaratılanı Yaratan dan ötürü sevmeye başlar. Yunus gibi çoşkunlanır insan.” Prof. Dr. Es'ad Coşan (Rh.a)

O mu bize misafir, biz mi ona, pek bilinmez ama hoşgeldin der baş köşeye otururuz. O bizi ağırlar, biz onu misafir ederiz. Biz onu tutarız, o bizi bırakmaz. Seven kim, sevilen kim? Sevgili Ramazan, hoşgeldin Sevgili'den , hoşbulduk Sevgili'ye.- Muhterem müminler, Allah'a hamd , O'nun hak ile gönderdiği elçisine salât ve selam olsun ki, ayların sultanına erdik. Bu sultanı Cenab -ı Mevlâ bize bahşetti ki, az bir gayret gösterelim de, Muhammed aleyhisselatü vesselam ümmetine selamet vesilesi olsun. Anlatılır ki, müslümanlarla mecusilerin komşu oldukları bir topluluk varmış. Ramazan ayı geldiğinde mecusilerden biri, müslüman komşularına hürmeten açıkta bir şeyler yiyip içmezmiş. Hatta bir gün sokakta elinde bir şeyler yemekte olan oğlunu azarlayıp kulağını çekmiş. Senin hiç mi hürmetin kalmadı? Bu ay Ramazan'dır. Müslümanlar bu ayda oruç tutarlar, demiş. Bu mecusi fani dünyadan göçüp Hâlık'ına döndükten sonra, bir müslüman onu rüyasında görmüş. Ne haldesin, demiş. C...

Göz kalbin elçisidir… Göz kalbin elçisidir… Onun tarafından görevlendirilir. Güzel ve manzaralı bir şey bulmuşsa memnuniyet duyar. Fakat göz çoğu defa kalbin başını belaya sokar. Zira öyle güzelleri haber verir ki, ne hepsini elde etmeye , ne de ayrılıklarına tahammüle kalbin gücü yeter… Bakışlarını ’ ın izni haricinde salıverenlerin hasretleri devamlı olur. Çünkü bakmak sevgiyi doğurur ve kalp bir alakaya sahip olur. Sonra bu alaka kuvvetlenir; vurgunluk derecesine varır. Ve kalbi kaplar. Göz bakmaya devam ettikçe vurgunluk hali kalpten ayrılmayacak bir sevgi halini alır. Artık kalp köle olmuştur ve layık olmayana kulluk yapmaya başlar. Bütün bunlar bakmanın cinayetleridir… Bir kral iken şimdi bir esirdir o… Kalp düştüğü haller için, gözden dert yanar. Göz ise: “Ben senin memurundum. Bana görev veren sendin.” der… Bütün bunlar, ’ın sevgi ve bağlılığından boş kalan kalplerin belasıdır… Kalp’ı sevmek için yaratılmıştır. Bu yüzden, sevgilisi “O” değilse kulluğu başkasınadır… İbn-i Cevzi