21 Mart 2017 Salı

Küçük Günah Hep Küçük mü Kalır ?


Tövbe de sebat etmedikçe ve günahları terk etmedikçe ilâhi yardımı ummak doğru olmaz. Allah’ın rahmet, bereket ve inayeti sonsuzdur ama hesabı ve azabı da şiddetlidir.
Kâmil bir tevbe için büyük günahları terketmek lazım geldiği gibi, küçük günahları da terk etmelidir ve günahların hem zahirde hem de bâtında terki gerekir. Hırs, haset, kötü zan, Ümmet-i Muhammed’e karşı kin ve nefret gibi içten işlenen günahları, dıştan işlenen günahlar gibi terk etmedikçe insan günahtan kurtulmuş olamaz.
Allah Tealâ: “Eğer siz, yasaklandığınız büyük günahlardan sakınırsanız, diğer kusurlarınızı örter, sizi üstün, seçkin bir yere koyarız.” (Nisa, 31) buyuruyor.
İbn Hacer Heytemî k.s. Hazretleri, “Büyük Günahlar” isimli iki ciltlik eserinde dört yüz küsur günah-ı kebairi bildirmiş, hükümlerini arzetmiştir. Küçük günahlar da küçük diyerek fütursuzca işlenirse, büyük günahların vebali içine düşülür.
Rasululah s.a.v. Efendimiz, ashabıyla (Allah onlardan razı olsun) bir vadiye geldi. Ashabına odun toplamalarını söyledi. Oysa görünürde odun yoktu. Ashap, çalı-çırpı dışında çevrede odun göremediklerini söylediler. Rasulullah s.a.v.: “Ele geçirdiklerinizi küçük görmeyin, bir kimse üst üste bir şeyler bulup biriktirirken bunların büyüyüp gittiğini görür.” buyurduktan sonra şöyle devam etti:
“Hayır ve şer cinsi küçük şeyleri de böyle görmelisiniz. Küçük günah küçük günaha, büyük günah büyük günaha katılır. Hayır hayıra, şer de şerre katılıp, bunlar bir araya geldiği zaman büyür, gider. Tek başına olduğu gibi küçük kalmaz.”
Şu halde bu çok önemli bir emr-i rabbanîdir. Onun için İki Cihan Serveri s.a.v. buyurmuştur ki:
“Mümin bir kul, işlediği günahı üzerine yıkılacak bir dağ gibi görür, münafık ise bir sinek gibi görür. Günahın küçüklüğüne büyüklüğüne bakmayıp, kime karşı işlendiğine bakmak lazım gelir.”
Eğer işlenen günahın kime karşı işlendiği düşünülmez de herkes anlayışına, dünyadaki yaşayışına uyarak çirkin ameller işlerse, başımıza birbirini takip eden bela, musibet ve hastalıklar çöker. Bunun için Kur’an’da buyurulmuştur ki:
“Sizin başınıza gelen belalar kendi ellerinizle yaptıklarınızın karşılığıdır.”
İnsanın başına hayır gelirse Allah’ın rahmetinden, şer gelirse nefsinden, şeytandan, dünyadan olduğu bilinmelidir.
Musibetlere düşen kimse bu musibetleri dünyevî sebeplerle izah edemez. Eğer yakîn sahibi ve şeksiz-şüphesiz Allah’ın hükümlerine inanmış ise, başına gelen bütün bela ve musibetlerin Allah’a karşı işlediği günahtan ve günahlarına tevbe etmeyişinden, günahta ısrar etmesinden ileri geldiğini bilmelidir.
Allah Tealâ Hazretleri, Nuh Aleyhisselam’ın kavmine hitabıyla bize bildirmektedir ki:
“(Nuh) dedi ki: Ey kavmim, gerçekten ben size açık bir uyarıcıyım.” (Nuh, 2)
Ayetin tefsirinde; “Ey kavmim, itaat etmediğiniz sürece başınıza gelecek azabı beyanla ben sizi korkutucuyum. Eğer isyan ederseniz, helâk edici azabın geleceğini haber vererek sizi Allah’a itaat etmeye davet ediyorum.” denilmektedir.
Sonraki ayetlerde de Allah Tealâ Hazretleri, Nuh Aleyhisselam’ın:
“Alah’a kulluk edin, O’ndan korkun ve bana itaat edin ki, günahlarınızı bağışlasın ve sizi belli bir süreye kadar ertelesin. Kuşkusuz Allah’ın takdir ettiği süre gelince ertelenmez. Eğer bilseydiniz.” (Nuh, 3-4) dediğini bildirmektedir.
Cenab-ı Hak iki şeyi vaad buyurmuştur: Birincisi, bütün emirlere uyarak günahlarına tevbe edenlerin kurtuluşa ereceği, ikincisi tevbe edenlerin tehiri mümkün olan bir zamana kadar ecellerinin tehiriyle helâktan ve dünyanın zarar-ziyanından kurtulacağı…
Aksi halde, verilen mühlet ne kadar olursa olsun, insan ilâhi hükümlere uymadıkça, dünya ve ahirette uğrayacağı zarar kat’idir.
(Mehmet ILDIRAR, Semerkand Dergisi, Haziran 2006)

15 Mart 2017 Çarşamba

İnsanlar Dört Kısımdır


Dili yalan ve gıybetten kesmek için boş ve lüzumsuz konuşmaları kesmek lazımdır. Bu haller Allah' la kul arasında perde olur. Şu halde göz, gördüğü herşeye meylettiği gibi mubahlara bakarken harama da bakmayı adet edinir. 
Aslında şehvet birdir. Nefis neden lezzet alıyorsa o şehvettir. Söz olsun gıybet olsun... hakeza. Dünya nimetleri içinde mest olmak da böyledir.
Dünyalık içinde sevinmek kalbi feyizden keser. Bu kimseler," Ve dünya hayatı ile razı olup onunla mutmain olmuşlardır."(6) ayet-i kerimesinin hükmüne girer. Oysa, bir başka ayet-i kerimede şöyle buyuruluyor:"Halbuki dünya hayatı ahiretin yanında bir yol azığıdır."(7) Bir diğerinde de,"Bilin ki dünya hayatı ancak bir oyun, eğlence, bir süs, aranızda bir övünme ve daha çok mal ve evlad sahibi olma isteğinden ibarettir..."(8)buyurulmuştur.
İşte bunun için nefsi dünya zinetlerinden soğutup sükut ve fikre, ilahi ilham, taat ve ibadete alıştırmak için terbiye etmek lazım gelir.
Hatime: İnsanlar dört kısımdır. 
Birinci grup insanlar, kalplerini Allah' ın zikri ile doldurmuşlardır. Zaruri geçimden başkasına iltifat etmezler. Bunlar sıddık makamındadır.
 İkinci grup insanların kalbini dünya ve dünyalık kaplamıştır. Kalplerinde Allah' a yer yoktur. İlmi  sohbetleri sevmez, zikirden sıkılırlar. Dilleri ile zikretseler de kalpleri ile bildikleri havayı okurlar. 
Üçüncü gruptakiler hem dünya hem de din işleriyle uğraşırlar. Gün olur dünyaları galip gelir, gün olur ahiretleri. 
Dördüncü gruptakiler ise dünyalık tarafları kalplerinde galip gelen kimselerdir. Uzun emelleri, bitmeyen hesapları, tükenmeyen arzuları vardır. 
Allahu Taela bizleri bu dört gruptan en hayırlısına iltihak eylesin.
(6) Sure-i Yunus,7 (7) Sure-i Ra'd,26 (8) Sure-i Hadid, 20
Tasavvuf ve Nefis/Mehmet ILDIRAR/Sayfa 149

3 Mart 2017 Cuma

İyi Olup Fena Sayılmak

Günahlar içinde yolunu kaybetmiş olan bir kimseye Allah’ın yardımı yetişti, tövbe nasip oldu. O da dervişlere karıştı. O sohbetin etkisiyle ne kadar kötülükleri varsa iyiliğe döndü, nefsinin bütün arzularından vazgeçti. Fakat halkın dilinden bir türlü kurtulamadı. Onun doğru yola girip nefsini ıslah ettiğine bir türlü inanmıyorlar, hâlâ günahlar içinde bulunduğuna ve şimdiki iyi halinin bir gösterişten ibaret olduğuna inanıyorlardı.
Tövbeyle Allah’ın kahrından kurtulursun, fakat halkın dilinden asla kurtulmaya çare yoktur.
Halkın böyle dil uzatmasına tahammül edemedi ve durumu şeyhine söyledi. Şeyhi ağlayarak dedi ki: “Halkın senin hakkındaki düşüncelerinden daha iyi bir halde olduğun için ne kadar şükretsen azdır. Seni öldürmeye kalksalar ya da kötülüğünü dileseler de kötülük düşünenler beni kötülüyor, diye asla şikâyet etmeyesin. İyi olup fena sayılmak kötü olup da iyi görünmekten iyidir. Ama, gel, bir de beni gör. Herkesin, hakkımdaki düşüncesi son derece iyi olduğu halde ben o güzel düşüncelere lâyık bir halde değilim. Dediklerimi kendim yapmış olsaydım şimdi iyi halli bir zâhid olurdum. Gizli ve açık hallerimi Allah biliyorken dostlarımı ve komşularımı aldatmaya çalıştım. Komşular kusurlarımı bilmesin diyerek kendimi az çok sakladımsa da bu hareketin gizli ve açık her şeyi bilen Allah’a karşı faydası yoktur.” (*)
* Sa‘di Şîrâzî, Gülistan, 84-85.

23 Şubat 2017 Perşembe

Rabbim Yanlışı Savunmaktan Muhafaza Etsin

21 Şubat 2017 Salı

ENES BİN MALİK

Efendimiz (s.a.v) Medine'ye hicret ettiği zaman herkes onun bir ihtiyacını karşılamak ve ona hediye vermek için yarışıyordu.Ümmü Süleym Annemiz'in ise verebilecek değerli bir hediyesi yoktu ve bu yüzden çok üzülüyordu. "Allah

Rasulü'ne (s.a.v) çok güzel bir hediye vermeliyim" diyerek sahip olduğu en değerli şeyi, yani küçük oğlu Enes'i kolundan tuttuğu gibi doğruca Efendimiz' in (s.a.v) yanina koştu ve 
-"Ey, Allah'ın elçisi, Medine'de sana hediye veremeyen bir ben kaldım. Benim de şu oğlumdan başka değerli bir şeyim yok. Lütfen onu kabul buyur, size hizmet etsin" dedi.
Efendimiz bu içten ricayı kırmadı ve kabul etti. Böylece ilerde büyük bir muhaddis ve alim olacak olan "Enes bin Malik" için yeni bir hayat başlamış oldu.

10 Şubat 2017 Cuma

Sabr-ı Cemil

DOSTTAN GELEN HER ŞEY GÜZELDİR
“Bir zamanlar Şam'da bir kavga çıkmış.Suçlu diye yakalananlar
içinde bir derviş de varmış.Tutuklanan kişileri zincire vurup
bekletmişler.Derviş şöyle demiş:
-Sultanın buyruğu olmasa bana böyle kim eziyet edebilirdi ki?Bunu
yapanı da dostlukla karşılamam gerek.
Makamda büyüklükte Sultandan ya da Padişahtan değil,Allah'tan
gelir.Ben herşeyi O'ndan bilirim.”
EY DOSTUM!
HASTALIKTAN KORKMA!..
HEKİM MUTLAKA İLACINI GÖNDERECEKTİR.
DOSTTAN GELEN HERŞEY GÜZELDİR.
ONUN ELİNDEN GELİYORSA ÇEKİNMEDEN YİYEBİLİRSİN.
HASTA HASTALIĞINA İYİ GELENİ,
HEKİMDEN DAHA İYİ Mİ BİLİR?

Şirazlı Sadi

6 Şubat 2017 Pazartesi

Menzil de Bir Sultan

Allah'ın dostunu sevmeden Allah'ı sevdiğini söyleyen, gerçek manada Allah'ı sevmiş olamaz.
Allah'ın dostunu sevmeden Hz.Resulullah (sav) Efendimizi sevdiğini söyleyen gerçek manada Efendimizi sevmiş olamaz.

Aşk ve sevgi akıl işi değildir. Çalışmak ile de olmuyor.
Mürşid-i Kamil'in gönlüne giren her yere girer.
Aşık Yunus bunu şöyle özetlemiş;
"Yunus der ki: Ey hoca! İstersen var bin hacca.
Hepisinden iyice, bir gönüle girmektir..."

27 Ocak 2017 Cuma

Hayırlı Cumalar :)

Mevlâna Celaleddin Rûmî (k.s) şöyle der:
“Ey hakikati arayan kişi, bu ağzı bağla. Yani çok yemekten, çok konuşmaktan vazgeç. Çünkü bunlar hakikat alemi için birer göz bağıdır. Fazla yemenin ve değersiz şeyler konuşmanın mana alemini müşahede etmeye engel olduğunu gör.”
Mevlâna Celaleddin Rûmî (Mesnevî, II/257)

23 Ocak 2017 Pazartesi

"Zaman, dinin garip olduğu zamandır. Bu zamanda müride az bir gayretle önceki zamanlarda çetin mücâhedelerle elde edilenden daha çok sevap verilir."
Seyyid Sıbgatullah Arvâsî
(kuddise sirruhu)

18 Ocak 2017 Çarşamba

Yaşlıya Hizmet :)



Bir cemiyette Bayezid-i Bistami hazretleri (Rahmetullahi Aleyh) 
bakmış bir ihtiyar, ellerini yıkamak için zorlanıyor. Koşmuş, elinden ibriği almış. Suyu dökerken de,
-"Baba sen gençliğinde hiç kimseye hizmet etmedin mi ki muhtaç olduğun bu günde sana hizmet eden biri yok?" diye sormuş.
İhtiyar gülerek cevap vermiş:
-"Ettim, ettim.Eğer etmeseydim, senin gibi bir kutb-i âlem bana su döker miydi?"